Stil

Deze ochtend was Marilien te vroeg wakker.
Na wat overtuiging (lees omkopen) kreeg ik ze toch zo ver om gezellig nog wat tussen mama en papa te komen liggen.
En ze was stil, zo stil. Nooit eerder was ze zo rustig. Ze gaf aaikes over papa's prikkebaard en ik kreeg al haar knuffelbeesten toegestopt waarna ze zachtjes met haar warme mollige vingertje tegen mijn voorhoofd tikte en bijna onhoorbaar fluisterde dat ik wakker moest worden.
Ik heb genoten, al duurde het maar een kwartiertje. Ik genoot met volle teugen van dat kleine menske dat zo lekker dicht bij mij lag te snoezelen. Haar handjes constant zoekend naar god-weet-wat en haar voetjes wriemelend onder het deken. Liefde. Pure echte ware liefde. Ik had nooit gedacht dat de liefde voor je eigen kind zò sterk kon zijn. Zo sterk dat het soms fysiek pijn doet.

En na zo'n perfecte ochtend zet je de radio aan en hoor je het nieuws.
Hartverscheurend.
Niemand zou zijn kind op deze manier mogen missen.

Mijn gedachten zijn daarom vandaag (en de komende dagen) bij alle betrokkenen van het verschrikkelijke ongeval in Zwitserland.

Dit treft denk ik alle ouders.
Brand dus ook maar een kaarske vanmiddag als uw kindjes veilig en wel van school thuiskomen.
Pak ze morgenvroeg eens bij u in bed en overstelp ze met knuffels en liefde. Gewoon, omdat je het kan en omdat ze er zijn.

een voorsmaakske!

Ik won een give away bij oo-jippie en ben daar ZO blij mee!
Maar ik zal u later moeten jaloers maken met al dat schoons, want mijn fototoestel is nowhere to be found... (en ik lig al languit in mijn beddenbak).

Morgen meer dus.


Slaapwel!

Het lief is op zijn lappen

dit klein zangeresje... (uitslag give away)

koos daarnet - na het zingen van menig ballades -  Saartje Kraal als winnares van mijn give away.
Daar zijn geen foto's van, want het was een beetje op het laatste nippertje net voor bedtijd en van oververmoeide 18maanden oude meisjes, daar trek je niet bepaald goeie foto's van...
Dus, lieve Saartje, als je eventjes je adres, lievelingskleur en evt geslacht van je toekomstige baby (I can keep a secret :-p) wil doormailen naar truus_vanderghote@hotmail.com, dan ga ik op stofkesjacht en maak ik zo snel als ik kan een schoon zonnehoedje! (alsof iemand dat nodig heeft met dit weer...)

Iedereen die meedeed: super bedankt!

remindertje!

Vergeten jullie mijn give-away niet?
Die loopt bijna af...
De winnaar wordt de 1e week van augustus bekendgemaakt!

En dan nu: een heus vrouwenweekend  in Maastricht! Dat wordt shoppen! (En giechelen, roddelen, taartjes eten, cava drinken,... Aaaaaah zalig!)

Rode biet wiedewiedewiet

Ik lust u wel maar ik maak u niet!

Enkele jaren geleden, in mijn ik-doe-waar-ik-zin-in-heb-en-wel-NU- periode,
trok ik onbezonnen en geheel onverwachts voor een maand naar Polen.
Naar Polen??? Hoor ik u denken.
Waarom doet iemand zo iets???

Awel, ik ben daar vrijwilligerswerk gaan doen in een opvangcentrum voor gehandicapte kindjes.
Levenservaring gaan opdoen (lees: leren wodka zuipen) en nieuwe mensen leren kennen was het doel.
En plezant dat dat was!
(Ik maak bij deze graag efkes reclame voor De Bouworde, want dat is toch een fantastische organisatie voor de avontuurlijk aangelegde jongeling)

Nu hoor ik u denken: waar slaat dit op??? En vooral: wat heeft dat met rode biet te maken???
Awel, ge moet wat meer geduld hebben, want de clue van het verhaal komt er aan!

Daar in Polen (althans waar ik verbleef), daar hebben de mensen niet veel. (ge gaat ook niet de vrijwilliger gaan uithangen waar het niet nodig is, nietwaar?)
Maar wat ze daar wél in overvloed hebben is rode biet.
Echt, ik zeg het u, rode bieten, ik weet niet hoe dat komt, maar dat smijten ze in elk voorgerecht en hoofdgerecht en moesten ze kunnen zelfs in hun desserts.
Ik had dat wel eens geproefd, maar ik was nooit zot van de 'aardesmaak' en allez ja, wij hadden dat nooit in huis.
Maar daar in dat Pools boerengat leerde ik rode biet eten.
Rode bietensoep en rode bietensla en... Alles had dan ook een rozig tot knal fuchsia kleur.

En ik begon dat te lusten. Man dat heeft mij daar gesmaakt.

Maar nu, enkele jaren later, blijf ik steken bij die voorgekookte vacuum verpakte exemplaren, en meestal eet ik dat als ik het gevoel heb dat ik niet genoeg groentjes heb gegeten (als er bijvoorbeeld sla op tafel staat, ge kunt daar van blijven eten, maar dat vult niet)
En vroeg ik me af: hoe in godsnaam maakt ge rode biet tot een hoofdgerecht?

Heeft er hier iemand een succesrecept?

Verdikke! Een give away aan mijn been!

Nu hebt ge mij goe liggen he!
Plotseling 63 volgers.
Tijd dus voor een give away...

Ge moogt helpen kiezen:

Een kleedje à la deze madam

OF

Een zonnehoedje zoals hier (zonder koordje)

Wat kiest u? En vertrouwt u daar op, dat ik dat schoon kan maken? ;-)
In elk geval: belofte maakt schuld!
Laat maar horen!

Om mee te doen moet je én volger zijn én hier een berichtje achterlaten met het naaisel van uw keuze en vooral voor wie het gemaakt moet worden (enkel van toepassing als u voor het hoedje kiest, het kleedje is wat minder unisex).
U mag ook altijd reclame maken, maar dat moet niet.

Zo simpel is dat zie!

Ik zal het meest onschuldige handje (zonder taart) op het einde van de maand een winnaar laten kiezen

 Omdat zij mijn inspiratie is bij alles wat ik doe/maak/denk...

Ik ben alvast benieuwd!

Het spijt mij, I'm sorry!

Dag lieve lezers!
Ik moet u mijn excuses aanbieden...
Voor het schandalig lang niks posten.
Voor het compleet negeren van 2 lieve mensen die mij nomineerden voor een wel heel lieve blog-award.
En 1tje daarvan die mij een superleuk swap cadeautje opstuurde (nogmaals danku danku danku! Ik ben er hééééél blij mee!)

Ik werd met mijn neus op de feiten geduwd toen de teller hier van 58 naar 57 volgers teruggeschroefd werd. (Begrijpelijk, want een blog volgen waar niks op gebeurt, dat is gewoon stom)
Ik viel achterover toen de teller dan plots op 59 stond.
Waarschijnlijk was dat iemand die per ongeluk op 'volgen' geklikt had. (x2)

Ik ga geen uitleg, noch een excuus geven, want er is geen.
Behalve dan mijn extreme luiheid.
Ik was in mijn vorig leven vast en zekers een luiaard

Ge ziet die gelijkenis vooral in mijn dochter.

(gemakkelijk slachtoffer, zo moet ik geen foto van mezelve posten) Maar ziede het? Ja? Dat heeft ze van mij.

Ik beloof de komende dagen nog vanalles te posten.
Over mijn nieuw naaimachien (oh hoe heerlijk!)
En over naaisels. Geslaagde naaisels!
EN er volgt een give-away, deels uit schuldgevoel, deels omdat ik aan bijna 60 volgers zit!
Dus, als er nog 1tje bijkomt (wie is gek genoeg??)
Dan maak ik iets en geef het weg
Voorniet!

Merci om te blijven volgen en welkom nieuwkomelingen.
Vanaf vandaag (tis mijn 25ste verjaardag by the way) doe ik beter mijn best.

Tot snel!